Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Διαφήμιση
Σημεία ομιλίας Νίκου Πέππα, κατά τις εργασίες του Ετήσιου Τακτικού Συνεδρίου της ΚΕΔΕ στα Ιωάννινα, για την κοινωνική αλληλεγγύη και την ανάπτυξη
Δελτία τύπου
Τετάρτη, 06 Δεκεμβρίου 2017 10:11
nikospeppas_kede_ioanninaΈχοντας υπηρετήσει την Tοπική Aυτοδιοίκηση από τις θέσεις του Αντινομάρχη Ανατολικής Αττικής αλλά και του αναπληρωτή Δημάρχου Διονύσου, θέλω να επισημάνω πως την μακρά περίοδο κρίσης που διανύουμε η Τοπική Αυτοδιοίκηση, κλήθηκε να παίξει ένα σημαντικό ρόλο στην προληπτική αλλά και επουλωτική αντιμετώπιση φαινομένων ακραίας φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.
Τα κοινωνικά παντοπωλεία, ιατρεία, φαρμακεία, οι χώροι άσκησης εθελοντικής εκπαίδευσης, αποτελούν παραδείγματα εφαρμογών του μοντέλου αυτοπροστασίας του Δήμου και των Δημοτών του. Δηλαδή μέσα στην περίοδο κρίσης ο Δήμος, η κοινότητα, λειτούργησαν καταλυτικά ως ασπίδες προστασίας πρώτου βαθμού της κοινωνικής συνοχής. Και όχι μόνο. Ανέδειξαν το φιλότιμο, την ευαισθησία, την ύψιστη μορφή αλληλεγγύης που μπορεί να έχει μία οργανωμένη κοινωνία, όταν αυτή απαλλαγμένη από τα προσκόμματα της Κεντρικής εξουσίας, αναλαμβάνει δράση για να αντιμετωπίσει κρίσιμα προβλήματα επιβίωσης και υγείας του πληθυσμού της.
Μέσα σε αυτή την κρίση αποδείχθηκε η γύμνια του Κεντρικού συστήματος – που άλλωστε ευθύνεται για την κρίση – και η ικανότητα των τοπικών αρχόντων και θαρραλέων πολιτών στον αυτοσχεδιασμό για τη προάσπιση της κοινωνικής συνοχής.
Ως θλιβερό παράδειγμα – της κεντρικής εξουσίας - για την αντιμετώπιση καταστάσεων ανάγκης έχουμε την περίπτωση της Δυτικής Αττικής όπου αποκαλύφθηκε με τον πλέον εκκωφαντικά τραγικό τρόπο, ο εγκληματικός σχεδιασμός και το θεμελιώδες ερώτημα: τι είναι επιτέλους σημαντικό σε αυτόν τον τόπο, οι άνθρωποι και οι περιουσίες τους ή οι αριθμοί και η γραφειοκρατία; Προφανώς το δεύτερο, αφού χάθηκαν δεκάδες ανθρώπινες ζωές, καταστράφηκαν όνειρα ζωής και η λάσπη θα μένει εκεί να θυμίζει πως κανείς δεν παραιτείται για τίποτα, όσο ένα κράτος λαβύρινθος και εγκληματικές αμέλειες, θα κρύβονται πίσω από τόνους γραφειοκρατίας και κονδυλίων που δεν έφτασαν ποτέ στον προορισμό τους – την ώρα που έπρεπε.
Ακόμη και εκεί όμως, η Τοπική αυτοδιοίκηση, μόνη της με τα λιγοστά μέσα της έδειξε τη δύναμη και την αλληλεγγύη της.
Διαπιστώνεται πόσο σημαντική είναι η κινητοποίηση των όμορων Δήμων αλλά και εκείνων που διαθέτουν πόρους και μέσα. Το έχω αντιμετωπίσει κι εγώ προσωπικά από θέση ευθύνης, έχω διαχειριστεί τις καταστροφικές πυρκαγιές της Ανατολικής Αττικής. Εκείνες τις ώρες, εκείνο που μετράει είναι η αλληλεγγύη μεταξύ Δήμων γιατί όπως και να το κάνουμε, οι Δήμοι είμαστε μία μεγάλη γειτονιά, αυτό που συμβαίνει σήμερα στο δικό μας σπίτι, αύριο θα συμβεί στου γείτονα και σε αυτή τη σχέση δεν χωρούν αστερίσκοι.
Ανάπτυξη
Αν η κρίση ξεγύμνωσε την ανεπάρκεια του κοινωνικού κράτους και από την άλλη ανέδειξε τη δυναμική της τοπικής αυτοδιοίκησης, το ίδιο συνέβη ή μπορεί να συμβεί στην οικονομία, δηλαδή οι τοπικές οικονομίες να πρωταγωνιστήσουν στην ανάπτυξη του τόπου.
Τα χρόνια του Μνημονίου για την πατρίδα μας καταγράφονται απώλειες όμοιες με αυτές ενός πολέμου. Εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν, εκατοντάδες χιλιάδες επιστήμονες μετανάστευσαν, το ένα τρίτο του πληθυσμού στην ανεργία και την ανέχεια, χιλιάδες άστεγοι, συσσίτια, εικόνες και νούμερα δηλαδή που δημιουργούν ανατριχίλα.
Θα περίμενε κανείς πως σύσσωμο το πολιτικό σύστημα της χώρας θα έβαζε πάνω απ’ όλα τα πάθη, την ιδιοτέλεια και το λαϊκισμό. Πως θα παρουσίαζε ένα σχέδιο, ένα εθνικό σχέδιο για την ανάταξη της Ελλάδας, ένα άμεσο για την ανθρωπιστική κρίση και ένα για την επόμενη ημέρα, που δεν είναι και τόσο επόμενη, από τη στιγμή που η οικονομία χρειάζεται ένα αναπτυξιακό ΣΟΚ!
Και πώς να έρθει αυτό το αναπτυξιακό ΣΟΚ, όταν η επιχειρηματικότητα διώκεται ποινικά, όταν η ελεύθερη βούληση περνά μέσα από τοξικούς νόμους γραφειοκρατίας, όταν οι επιχειρήσεις δουλεύουν για την ευημερία των αριθμών μόνο του κράτους και όχι για τη δίκαιη κατανομή του πλούτου.
Ακόμη και εδώ, η τοπική αυτοδιοίκηση έρχεται να πρωταγωνιστήσει. Σίγουρα μπορεί καλύτερα και πολλά περισσότερα. Δεν μπορεί να αλλάξει το επαχθές φορολογικό σύστημα, δεν μπορεί να αλλάξει τις δυσβάσταχτες εισφορές, μπορεί όμως να δώσει ένταση και προβολή σε εκείνους τους παραγωγικούς τομείς που αποτελούν μοναδικούς θησαυρούς παγκοσμίως. Πολιτισμός, επιστήμες, ενέργεια, αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα, αλιεία, αθλητισμός, φυσική ομορφιά περιβάλλοντος, είναι κάποιοι από τους τομείς που μπορούν και πρέπει να αναπτυχθούν σε τοπικό επίπεδο. Κάθε γωνιά της Ελλάδας, έχει τις δικές της πλουτοπαραγωγικές πηγές, που πολλές από αυτές παραμένουν αναξιοποίητες.
Ως αθλητής θα μπορούσα να αναφέρω πολλές αθλητικές εκδηλώσεις που τελούνται σε διάφορα σημεία της χώρας και που θα μπορούσαν να είναι αντικείμενο τουριστικής εκμετάλλευσης αν αυτές επικοινωνούνταν ή αν οργανώνονταν ακόμη καλύτερα. Π.χ. ένας μαραθώνιος, μία ποδηλατοδρομία, ένας αγώνας ξιφασκίας ή τένις.
Όλες αυτές οι ενέργειες και άλλες πολλές, που μπαίνουν κάτω από την ομπρέλα της τοπικής αυτοδιοίκησης, αποκτούν μία ιδιαίτερη σημαντικότητα. Επιτρέπουν σε κάθε τοπικό παραγωγό υπηρεσιών ή/και προϊόντων να νιώσει πως υπάρχει ένα σημείο αναφοράς για τις επιχειρηματικές πρωτοβουλίες και την προβολή του.
Από την εμπειρία μου στην Αυτοδιοίκηση αλλά και από τις ανάγκες των καιρών θα σημειώσω πως η μεταφορά χρηματοδοτικών εργαλείων στους Δήμους, χωρίς άλλους ως μεσάζοντες, είναι μεγίστης σημασίας.
Τα χρόνια της κρίσης δεν υπάρχει χρόνος για γραφειοκρατικά αγκάθια που εμποδίζουν και χρονοτριβούν τη μετάβαση πόρων, σε αυτούς που μπορούν να δημιουργήσουν πλούτο, θέσεις εργασίας και κοινωνική ευημερία.
Στηρίζω απόλυτα τον αγώνα της ΚΕΔΕ και του Προέδρου της, για την αυτοτέλεια των δομών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, προκειμένου να μπορεί να λειτουργεί απρόσκοπτα με δικά της κεφάλαια, με δικές της υπηρεσίες προς τους πολίτες, με δική της στρατηγική ανάπτυξης, με δικό της έργο κοινωνικής αλληλεγγύης. Αυτά είναι επιτακτικά, από τη στιγμή που η κεντρική εξουσία έχει αποδειχθεί αναξιόπιστη και ελάχιστη για να σηκώσει τη χώρα ψηλά, να τη βγάλει από το βούρκο της ύφεσης και του μικροκομματισμού.
Οι Δήμοι απέδειξαν πως μπορούν να δώσουν το παράδειγμα της εθνικής συνεννόησης και να χαράξουν το δρόμο της ανάκαμψης με ομοψυχία.
 
...προηγούμενη